Skip to main content

Συνταγή παρασκευής φίλου


Θα έρθεις αύριο; «Ναι ρε, εννοείται! Χάνονται κάτι τέτοια;». Θα είναι κι οι άλλοι. «Κομπλέ». Φεστιβάλ θεάτρου και τι καλύτερο από το να πας να δεις τον φίλο σου να παίζει στη σκηνή. Πρωταγωνιστής, όνομα και πράγμα… Και πέρασε μια ώρα, μιάμιση, ώσπου ήρθε η δική του σειρά. Ακολούθησε μια ακόμη καλύτερη κι ευχάριστη ώρα παρακολουθώντας με άκρα προσοχή και θαυμασμό. Μετά ακολουθούν τα συνήθη: «Μπράβο ρε συ, πολύ ωραία παίξατε!» Ευχαριστώ που ήρθες, το εκτιμώ ιδιαίτερα. Με μια μικρή διαφορά… «Αφού σου είπα ότι θα ερχοοο… που είναι οι άλλοι;» Καλή ερώτηση… Σε ώρες σαν κι αν αυτές αναρωτιέσαι ποιος είναι πραγματικά φίλος σου και ποιος απλώς γνωστός. Υπάρχει άραγε κάποιος τρόπος να αναγνωρίσεις τον καλό φίλο; Ποιος είναι, αλήθεια, πραγματικός φίλος;

«Ο καλός φίλος στα δύσκολα φαίνεται», λένε πολλοί. Πίσω από τις λέξεις αυτές κρύβεται ένα νόημα βαθύτερο. «Φίλος» είναι αυτός που, όταν θα έχεις τις μαύρες σου, θα σου πει κάτι  για να νιώσεις καλύτερα. Καλός φίλος, όμως, είναι αυτός που όταν θα καταλάβει ότι δεν είσαι καλά, όπου κι αν είναι, θα τρέξει να σου κάνει παρέα, να σου μιλήσει κατ’ ιδίαν, να σε κάνει να γελάσεις και να ανακτήσεις τη χαμένη σου διάθεση. Κι αν αυτό είναι αδύνατο, δεν θα σε αφήσει σε ησυχία στη συνομιλία όλο το βράδυ μέχρι να σε κάνει να ξεχάσεις πιο ήταν το θέμα εξ αρχής.  Και δεν θα το κάνει για να νιώσει προσωπική ικανοποίηση, γιατί ανιδιοτελώς θα νιώσει την ανάγκη να στηρίξει τον φίλο του, που αποτελεί αντανάκλαση του εαυτού του. Αξία ανεκτίμητη, που ξεπερνά κάθε emoji και τυπική συνομιλία στο messenger… 

Στον καλό φίλο τα πάντα εμπιστεύεσαι. Είναι το άτομο με το οποίο ξοδεύεις τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο σου και μοιράζεσαι τις πιο ξέγνοιαστες στιγμές. Η σχέση των φίλων ξεπερνά κάθε οικογενειακό δεσμό. Στην οικογένεια θα εμπιστευθείς πολλά, διότι με αυτήν έχεις μεγαλώσει. Στον καλό φίλο, όμως, δεν θα κρύψεις τίποτα, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει τίποτα να κρύψεις. Με αυτόν θα μοιραστείς και τις πιο μύχιες σκέψεις σου και θα σχολιάσεις οτιδήποτε κινείται κι είναι ακίνητο. Ο καλός φίλος είναι ο δεύτερος σου εαυτός και η εχεμύθεια είναι τέτοια που δεν υπάρχει λόγος να κρύβεσαι πίσω από μάσκες.

«Ο καλός φίλος στη χαρά φαίνεται», μια από τις πλέον διαδεδομένες φράσεις που κυκλοφορούν και που είναι, μάλιστα, και η πιο ουσιαστική. «Πήρα το Proficiency!», «Μπράβο ρε, κι εγώ το πήρα πέρυσι. Με πόσο;», θα πει ο «φίλος». «Μπράβο, τρελέ μου, μαζί μας περιμένει η Μεγάλη Νήσος[1] του χρόνου!», θα πει, ο καλός φίλος. Ο «φίλος» θα συγχαρεί από συνήθεια και εθιμοτυπία. Ο καλός φίλος θα χαρεί όσο χάρηκε και για τον ίδιο του τον εαυτό όταν βρίσκονταν στην ίδια θέση. Διότι για άλλους το καλό του ενός μεταφράζεται σε χαρά και για άλλους  σε ζήλια ή ανταγωνισμό.

«Έχω 1000 φίλους στο Facebook.  Και 1500 ακόλουθους στο Instagram. Κι άλλους τόσους στο Twitter» θα σου πει ένας κλασικός likeοθύρας[2], ένα άτομο που είναι κορεσμένο μόνο και μόνο λόγω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Και με πόσους από αυτούς μιλάς; «Εμμ, μιλάω με…» Και σε πόσους από αυτούς θα εμπιστευόσουν κάτι προσωπικό; «Άλλο τι γίνεται στα social media, κι άλλο η πραγματική ζωή!» Και που το νόημα τότε να νιώθεις τόση περηφάνια που έχεις τόσους πλασματικούς φίλους; «Ωχουυ, εσύ δηλαδή πόσους φίλους έχεις;» Έναν, και είναι το άτομο με το οποίο έχω ζήσει τις καλύτερες μου στιγμές. Είναι αυτός με τον οποίο κάνουμε όνειρα και που στηρίζουμε ο ένας τον άλλο. Κι είναι στον πραγματικό κόσμο…

Οι καιροί είναι δύσκολοι. Η ζωή μας είναι μια Οδύσσεια και θα συναντήσουμε δυσκολίες κι εμπόδια πολλά. Παρόλα αυτά, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε να βασιζόμαστε στα ηθικά στηρίγματα που από καιρό έχουμε παγιώσει, και που θα μας βοηθήσουν να τα ξεπεράσουμε. Πρέπει πάντα να αναζητούμε τα άτομα εκείνα με τα οποία θα αντιμετωπίσουμε ό, τι κι αν χρειαστεί. Οικογένεια και φίλους. Γιατί οι φίλοι είναι η οικογένεια που διαλέξαμε να έχουμε και που θα μας συμπαραστέκονται μέχρι τελικής πτώσης…
Γιώργος Ν. Βλάχος

[1] Η Αγγλία
[2] Αυτός που «κυνηγάει» τα likes  

Comments

Popular posts from this blog

Χόρχε

Εκείνο το δειλινό στο Κουκάκι  που σκηνοθέτησα μονάχα για μας με φεγγάρι λειψό εσύ δε φάνηκες. Οι μικροί χωρισμοί μας τρυπούσαν την ύπαρξη εκεί που πονά τον καθένα - σε ξέχωρα σημεία. Ήρθε η στιγμή που ο έρωτας μου για σε είναι το μόνο τεκμήριο που μπορεί να μ'ελευθερώσει. Να μ'ελευθερώσει από κάθε αμφιβολία από κάθε δισταγμό για να αγαπώ που μέσα στο χρόνο στο νου μου έχει ριζώσει. Ο φόβος σου είναι η μόνη λύση ώστε  μια ψυχή από μετάξι να μην προφτάσει να φθαρεί. Για κάθε λοιπόν άμυνα που πέφτει για κάθε σεντούκι στην ψυχή μου κλειστό που θα ανοίγω σου είμαι ευγνώμων.

Εξίσωση πολλών μεταβλητών

Τα σενάρια όλα να μπορούσα μακάρι να ζήσω, όσα έχω στου νου μου το αμπάρι. Ένα βόρειο σέλας κάπου στον αρκτικό μια σκηνή εγκλήματος στο Παρίσι την ευμάρεια, τον πρόσκαιρο ευφημισμό κι όσα δειλινά δεν μου έχεις χαρίσει. Μα όλο μου λεν να διαλέξω όσο κι αν θέλω να παίξω στη σκακιέρα κινήσεις μονάχος με αντίπαλό μου το πάθος. Όλη μέρα λύνω εξισώσεις  πολλών μεταβλητών, ανεξάρτητων κι αποτέλεσμα δε λες να μου δώσεις στου έρωτά σου το γρίφο τον άλυτον. Ίσως η υπομονή να μου λείπει ή και η ασφάλεια ή πάλι εσύ.

Οι μοιραίοι

Είμαι ένας εκ των χιλιάδων οργισμένων πολιτών που ξεχύθηκαν στους δρόμους. Είστε φονιάδες αθώων ψυχών και εκλιπόντων που γίνηκαν στάχτη. Είναι δεκάδες που ούτε καν πρόφτασαν το τηλέφωνο να σηκώσουν. Είμαστε μύρια κόσμου τυχερού (;) κι απέλπιδου που σηκώνουμε το αστάθμητο βάρος της τέφρας των μοιραίων.